Over ons
Mijn naam is Bianca Bravenboer en samen met mijn man, onze twee kinderen, een meisje van 8 en een jongen van 5 jaar en onze flatcoats wonen wij in Steenbergen (NB). De Flatcoated Retriever is al jaren een grote hobby van mij waar ik samen met mijn moeder Anja dagelijks veel plezier aan beleef.
Deze website hebben wij vernoemd naar Ryan, één van onze eerdere flatcoats. Zijn officiële stamboomnaam was "Swallowsflight Raven Winchmore". Ryan was onze derde flatcoat en al onze honden hebben op één of andere manier een connectie met elkaar. Hetzij qua familieband of qua naam. De naam "Winchmore" heeft voor ons dus een speciale betekenis. Daarnaast vonden we deze Engelse naam ook erg mooi klinken. Inmiddels hebben we deze naam ook officiëel als kennelnaam toegewezen gekregen door de Raad van Beheer.
Als kind hield ik al ontzettend veel van dieren. Ik wilde altijd graag een hond. In eerste instantie wilde ik een Golden Retriever maar nadat ik een Flatcoat in levende lijve was tegengekomen was ik meteen verkocht. Ik wilde een flatcoat! Na maanden op de wachtlijst van de Flatcoated Retriever Club gestaan te hebben kregen we eindelijk een telefoontje dat er een pup voor ons beschikbaar was. In 1990 kwam de eerste flatcoat in ons leven. Dit was Joeri (Aryan Joeri van de Linquenda Hoeve). Met Joeri heb ik gehoorzaamheid, behendigheid en jachttraining gedaan.
Foto David Dalton© Helaas is Joeri veel te vroeg op 8,5 jarige leeftijd overleden aan kanker. Intussen had ik er een pupje bij gekregen. "Camwood The Big Deal”, kortweg Teal. Teal was een prachtige en stevige pup die met 12 weken uit Zwitserland kwam. Een heerlijk bolletje wol. Zijn komst verzachtte het verdriet om Joeri een beetje. Teal groeide uit tot een flinke flatcoat met een prachtig flatcoat hoofd en een heel stabiel karakter. Op de gehoorzaamheid en jachttraining deed hij het heel goed. Teal is altijd een erg baasgerichte en rustige flatcoat geweest. Een verademing om mee te trainen. Hij heeft een flink aantal C en B jachtdiploma's gehaald en ook zijn GG1 diploma. Met A-training zijn we destijds gestopt omdat ik de training niet meer kon combineren met de verzorging van twee kleine kinderen die in de tussentijd geboren waren en de werkzaamheden binnen ons bedrijf. We hebben het toen een paar jaar wat rustiger aan gedaan en Tealtje genoot inmiddels van zijn pensioen. Op 30 januari 2011 hebben we helaas afscheid moeten nemen van Teal. Hij kreeg op een zondag ontzettende buikkrampen en wilde niet meer eten. Zijn bindvlies en tandvlees was wit dus we zijn in allerijl naar de dierenarts gegaan. Na onderzoek en foto's bleek hij een enorme milt te hebben gevuld met bloed. De milt stond op barsten en mede gezien zijn leeftijd en lichamelijke conditie wilden we hem een verder lijden besparen en hem een waardig einde geven. Hoe moeilijk het ook was. In onze armen is hij rustig ingeslapen. Een deel van de milt is opgestuurd naar Utrecht voor onderzoek omdat Teal meedeed aan het "gezonde veteranen onderzoek" van de flatcoat. Na sectie bleek er gelukkig geen kankerweefsel aanwezig te zijn in de milt. Het was een grote hematoom in de milt die drukte op zijn darmen en ruggenmerg. Vandaar die enorme krampen. We missen hem nog steeds. Teal is 12 jaar en 3 maanden oud geworden.
Teal als pup.................. ......... en Teal 12 jaar oud.
Inmiddels had ik ook mijn moeder aangestoken met het flatcoatvirus! Ze besloot destijds om zelf ook een flatcoat te nemen. Een pup met dezelfde vader als mijn Teal. Ryan (Swallowsflight Raven Winchmore) deed daar in november 1999 zijn intrede. Teal en Ryan waren halfbroers maar waren zowel in uiterlijk als in karakter heel verschillend. Ryan was een echte vrijbuiter, een allemansvriend maar wel met een sterke eigen wil. Teal is juist heel rustig en baasgericht, andere mensen of honden konden hem niet zo boeien. Ryan gaf nooit problemen met andere reuen en is tot het laatst toe qua gedrag een jonge hond gebleven. Ryan heeft een aantal C-jachtdiploma's gehaald. Toen hij een jaar of vier was kreeg hij schotangst, wellicht ontstaan door vuurwerk waar hij sinds die tijd ook doodsbang voor was. Op shows deed hij het prima. Hij is zelfs nog een keertje beste van het ras en 6e in de rasgroep geworden op de Internationale Hondententoonstelling in Bleiswijk. Helaas sloeg bij Ryan in april 2009 het noodlot toe. Hij begon hij mank te lopen. In eerste instantie was er niets op de foto's te zien. Er werd gedacht aan zweepslag wat met rust en medicijnen over zou gaan. Na drie weken liep hij inderdaad weer prima totdat hij in juni van dat jaar weer mank liep. Opnieuw foto's laten maken waarop nu wel lichte woekeringen te zien waren. De foto's en later biopten werden opgestuurd naar Utrecht waaruit bleek dat hij kanker had. Ryan heeft nog 5 mooie maanden gehad totdat we ook hem moesten laten gaan. Ryan is 10 jaar oud geworden.
Ryan, herfst 2009.Sinds 9 januari 2010 brengt Lilly (Swallowsflight Starlight-Hussy) nu het nodige leven in de brouwerij. Lilly is van mijn moeder en mij samen. Zij is deels bij mijn moeder en deels bij mij. Lilly is familie van Ryan en dus ook van Teal. De moeder van Lilly is een dochter van de zus van Ryan dus dat maakt het weer extra speciaal. Lilly logeert een aantal dagen per week bij mij aangezien ik de jachttraining met haar doe. Ik vind dat nog steeds erg leuk om te doen aangezien Teal daar destijds te oud voor was geworden. Nu de kids allebei naar school gaan heb ik daar gelukkig weer wat meer tijd voor gekregen. Het is heerlijk om zo met je hond bezig te zijn en te zien dat ze er zoveel plezier in heeft. Inmiddels heeft Lilly al 3 C-diploma's en een workingtest C-diploma op haar naam staan. Ook op shows presteert ze behoorlijk goed.
Na het overlijden van Teal bleek het toch wel erg rustig in huis. Lilly is wel regelmatig hier maar op de momenten dat ze bij mijn moeder was bleek het toch wel heel stilletjes. Na overleg met Leonie Galdermans, de fokster van Ryan en Lilly, mocht Darcy bij ons komen wonen. Een teefje van bijna 6 jaar. Dat was in februari 2011. Ik wilde op dat moment liever geen pup omdat ik nog volop aan het trainen was met Lilly en mijn wens is om ooit misschien met Lilly een nestje te fokken en daar een pup van aan te houden. Darcy zou volgens afspraak nog één keer een nestje krijgen. Dat nest is afgelopen zomer geboren en dat heb ik van heel dichtbij mogen volgen. Een fantastische ervaring en ja, dan kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan. Darcy kwam na haar nest bij ons terug samen met een prachtige dochter: Lexy! De droom om ooit zelf een nest te fokken met Lilly blijft maar laat nog even op zich wachten. Ze is nog jong en uiteraard moeten alle gezondheidsonderzoeken in orde zijn. Voor nu genieten we ontzettend van onze drie meiden: Darcy, Lilly en Lexy!
Darcy, Lexy en Lilly. Eind augustus 2011.